مصطفى النوراني الاردبيلي

52

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى )

تهويه خوب مؤثر مىباشد . خوردن كرفس و ضماد آن رنگهاى پريده را اصلاح مىكند . مخلوط آب كرفس و پياز و سير و آب‌ليموى ترش و روغن زيتون براى قولنجهاى كليوى مؤثر بوده و مدرّ است . دردهايى كه به‌علت زياد شدن اسيد اوريك در نقاط بدن به‌وجود مىآيد با ضماد مخلوط كرفس و آرد برنج تسكين مىيابد و خوردن آن مخلوط با يُد در قولنج مؤثر است و در دردهاى رماتيسمى اثر مىكند و براى نقرسيها نافع است . برگ كرفس و ساقه متورم آن پخته و مصرف مىشود و خام آن هضمش بسيار سخت و پخته‌اش سهل مىباشد . كرفس از رازى : كرفس بسيار گرم است و دفع ادرار را زياد مىكند . ترشح شير را در مادران مىافزايد و اگر مادر شير ده در خوردن آن زياده روى كند ممكن است مبتلا به صرع گردد ، اين سبزى هم سبب نعوظ و نيرومندى غريزه جنسى است ، نوع كرفس باغى براى معده بسيار نافع و براى معالجه قى نيز مفيد است . نفخ آن كم و زودگذر است . كسانى كه مزاجشان سرد است آن را به خوبى تحمل مىكنند و نيازى به خوردن داروى مصلح ندارند مگر آنكه در خوردن آن از حد اعتدال خارج شوند كه در اين صورت بايد از داروهايى استعمال نمايند كه نفخ را زايل مىسازد . براى مزاجهاى گرم كافى است كمى از آن را با سركه آلوده نمايند تا علاج نفخ شود . كرفس را در عربى كربس بر وزن هر كس گويند . « 1 » در ترجمه صيدنه صفحه 95 گويد : تخم كرفس كوهى است و او را كرفس صخرى و كرفس ماقدونى نيز نامند و تخم آن شبيه به نانخواه و خوشبوتر از آن و تند است . آب كرفس : آب كرفس پرورش يافته با آنكه بر آب نوع وحشى گياه ، ترجيح داده مىشود ، مع هذا هر دوى آنها صفات درمانى مشابه ظاهر مىكنند . آب كرفس اثر مدر و دفع رسوبات

--> ( 1 ) - مايرهوف ، م 196 ؛ اغراض ، ص 594 ؛ الابنيه ، بهمنيار ، ص 277 ، الابنيه ، ص 207 زل 206 .